Waarom je AI niet zomaar moet geloven

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Uit het gesprekje met mijn fysiotherapeute kwam een klein doel naar voren: op proberen te bouwen met wandelen. Niet snel, niet veel, kleine stukjes. Vandaag wandelde ik 11 minuten en kon ik de strenge stem dat dat een stukje van niks is, het zwijgen opleggen

Ik ben me ervan bewust dat ik lange tijd best wel geïsoleerd heb geleefd, en dat pijn er vaak voor zorgt dat ik me terugtrek. Minder sociaal contact lijkt makkelijker maar is uiteindelijk niet de oplossing. Vlak nadat ik dat samen met iemand constateer, komen er opeens lieve appjes van mensen die ik al lang niet gezien heb, maar die trouw blijven peilen of er ruimte is voor een afspraak. Vandaag gegeten en bijgepraat met twee oud-collega's. Ik weet dat dat morgen zal naweeën maar dat is oké

Auw

Zo'n kabbelende zaterdag met terugkijken van een serie, wat podcasts, wasje, en nog zowat. Daarmee kon ik vandaag tevreden zijn

We hadden elkaar lang niet gezien en toch was het weer moeiteloos

Nieuw probeersel bij de boekbinderij

Ik spreek met mijn fysiotherapeute over motivatie en zelfdiscipline. Er waren tijden dat ik die beide in overvloed had. Nu niet meer en daar baal ik enorm van. De fysiotherapeute drukt me op het hart dat dat, gezien mijn situatie met veel pijn, heel logisch is en dat ik daarin niet zo streng voor mezelf hoef te zijn. Dat helpt, als iemand dat uitspreekt

Dat was prima bediening

Bij het opschonen van mijn pixels kom ik filmpjes tegen van mijn geliefde merelmeneer. Zoals deze, wat een vertrouwen

Weet je hoe vaak mensen het woord 'letterlijk' gebruiken, waar dat niet waar kan zijn? Heel vaak. Zoals: "Ik viel letterlijk met mijn neus in de boter"


(hoewel dit strikt genomen best waar zou kunnen zijn)

Als ik veel pijn heb, is douchen een hele onderneming. Tevreden dat ik me er vandaag toe kon zetten

Een handjevol leven

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Bij de boekbinderij ben ik aan het puzzelen met afwijkende bindmethoden. Dat is geen sine cure. Het houdt me wel alert

In een net verschoond bedje stappen

Ik ben langzaam maar gestaag deze beeldblog aan het opschonen. Vanaf het eerste begin; gebroken linken herstellen, titelkleuren controleren en oude elementen verwijderen. Ik lees alles door en dat zorgt voor een berg aan herinneringen. Soms verdrietig, als het over mijn werk gaat, vaak grappig en veel wonderlijk. Het is een herculestaak die niet vervelend is

Langzaam sloop het slechte slapen er weer in. Tussen de middag ga ik even liggen en slaap wat uurtjes. Dat doet goed

Een aflevering van de detectiveserie 'Vera' duurt bijna twee uur. Daarin komen er veel personages voorbij. Ik moet om mezelf lachen omdat ik totaal de draad kwijtraak

Je moet even goed kijken, maar korstje in de vorm van een hartje

Wat we precies van elkaar zijn, kunnen we niet definiëren. Dat maakt niet uit, de ontmoeting was bijzonder

Iemand merkte op dat ik heel goed mijn grenzen aan kan geven. Dat die zin nog ooit tegen mij gezegd zou worden

Ik moet de ING-app bijwerken. Mijn oog valt op de eerste zin die ik zie: "Deze update glijdt zo van de berg af, je telefoon in." Daar was iemand in een lollige bui

In mijn kaas

Mijn tweede boekje met lotusbloembinding. Ik streefde er niet naar, maar ik bond deze zomaar uit mijn hoofd in. Dat was wel een mooi momentje

De maan is groot en fel. Kan er zo een boek bij lezen