Het was beroerd opstaan. Ondanks mijn moeite, ga ik toch naar de dagbesteding. Daar komt er niets uit mijn handen. Tot de medewerker vraagt of ik een klusje voor haar wil doen. Ik zet met carbonpapier (jaja, dat bestaat nog) een schilderij als een soort kleurplaat over op een houten plaat, zodat een andere deelnemer daarmee aan de slag kan. Het is fijn dat ik dan toch een beetje nuttig ben

Mijn kilometerteller. Die laatste vijf gaat 'ie niet halen

De tien bestelde boekjes vorderen gestaag

Als ik wat aan het scrollen ben op Pinterest, klik ik een pin aan. In beeld komt een melding die begint met: "Je hebt er oog voor, Ontwerpsels." Nou dank je

Ergens kwam ik het woord 'oenofiel' tegen. Dat blijkt een wijnkenner te zijn. Dat was wel het laatste waaraan ik dacht

Beroerde dag met veel pijn. Dus met fleecedeken op de bank, YouTube aan. Deze scène kwam op deze blog al eens voorbij, maar vandaag moest ik er weer zo om lachen, dus nogmaals

Mijn favoriete documentairemaker is Jessica Villerius. Ze maakte bijvoorbeeld 'De kinderen van Ruinerwold' en 'Emma wil leven.' Vandaag keek ik de drie afleveringen van TBS: aan de andere kant. Hiervoor liep zij bijna drie jaar mee in een tbs-kliniek. Indrukwekkende serie

Degene bij wie ik mijn onvrede uit over wéér een foute medicijnlevering, deelt mijn frustraties. Het verandert het gegeven niet, maar ik ben blij dat ik niet de enige ben die baalt van het systeem. Als alles uiteindelijk rechtgetrokken is, en ik de goede medicatie binnen heb, slaak ik een zucht van verlichting

Mooie wolkjes

Soms drink ik nog wel mijn 'ice-choco-coffeebrouwsel', maar nu het weer aan het veranderen is, is het al regelmatig warme chocomel. Hoezeer ik ook op mijn gewicht wil letten, dat blijft mijn guilty pleasure

Door het jongetje dat "sorry" zei in het Kruidvat, gingen mijn gedachten terug naar dingen die ik van mijn moeder leerde. Dat een brief nooit met "ik" mag beginnen. Dat als ik heet water tap, ik daarna de kraan op de koude stand even moet laten doorlopen, zodat een ander zich niet bezeert. Dat een brief altijd met de vouw naar beneden in een envelop moet, zodat bij het gebruik van een briefopener de brief niet doormidden wordt gesneden. Dat ik een schaar altijd met het handvat naar voren aan iemand moet geven, nooit met de punten. Willekeurige zaken waaraan ik me nog altijd houd

Op 22 augustus plaatste ik hier een foto van een negenjarig meisje dat bezig was met haar zes lagen make-up. Vandaag stuitte ik op een post op Instagram van iemand die er hetzelfde over denkt als ik. Die mijn zorgen daarover deelt. Ik heb niet de illusie dat het fenomeen nog gaat veranderen maar het is fijn om te weten dat mijn gevoelens erover gedeeld worden

Bij het opstaan heb ik veel pijn. Ik kruip met mijn ontbijt op de bank, en kijk in mijn fleecedekentje 'Vera' terug. Heerlijk kneuterig, dat helpt een beetje

Zo ziet tien boekjes maken bij de boekbinderij, er uit

Klik op de afbeelding voor een vergroting